شعر و دل نوشته هاي اسارت

شب ظلماني

شب   ظلمانيم    پايان   ندارد                                   

               چو بوي گيسوي جانان  ندارد 

دو چشم مست شيدايش بگردم                     

                   نظر  بر نرگس  فتان    ندارد 

لب و رخسار گلگوني که دارد                       

             تمنايي    به  باغستان    ندارد 

قد و  بالاي  موزن     نگارم                        

               بيا بنگر که هيچ بستان  ندارد 

شرابي صاف از چشمان مستش                     

             همي نوشم که هيچ دکَان ندارد 

شب و روزم مثال زلف  دلدار                      

        سياه هست ليک اين پايان ندارد 

منم  تنها و او   تنها تر از  من                     

         چه  سازم با دلم  خواهان ندارد 

زهجرش سيل گريم در غريبي                     

         چنان سيلي که هيچ باران ندارد

بدين  حسن و لطافتها  که دارد                       

       نظر  بر محفل  مستان    ندارد 

    دلم خون شد چو شاهد گفته است اين             

«شب   ظلمانيم       پايان     ندارد»      

               64/8/13                 

الانبار  عراق

«شاهد جهرمي»